ബിഫോർ ദി ബോഡി (Before the Body / Antes del Cuerpo) 2025

ലൂസിയ ബ്രസെലിസ് (Lucía Bracelis), കരീന പിയാസ (Carina Piazza) എന്നിവർ ചേർന്ന് സംവിധാനം ചെയ്ത അർജന്റീനിയൻ ചിത്രം 'ബിഫോർ ദി ബോഡി' ഹൊറർ-ഫാന്റസി ഘടകങ്ങളെ റിയലിസ്റ്റിക് ആയൊരു കുടുംബ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന വ്യത്യസ്തമായൊരു സിനിമയാണ്.

അന (Ana) എന്ന നഴ്സാണ് കേന്ദ്ര കഥാപാത്രം. മരണാസന്നനായ ലൂയിസ് (Luis) എന്ന എഴുത്തുകാരനെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്ന ജോലിയാണ് അവൾക്ക്. പ്രത്യേക സ്വഭാവക്കാരൻ ആണെങ്കിലും ലൂയിസുമായി അവൾക്ക് ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ആത്മബന്ധമുണ്ട്. എന്നാൽ അനയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി അവളുടെ ഇളയ മകൾ എലീനയാണ്. എലീനയ്ക്ക് അപൂർവ്വവും നിഗൂഢവുമായ ഒരു അസുഖമുണ്ട്, സാധാരണ മരുന്നോ ഭക്ഷണമോ കൊണ്ട് മാറുന്നതല്ല അത്. മകളുടെ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ അനയ്ക്ക് ധാർമ്മികതയുടെ അതിരുകൾ ലംഘിക്കേണ്ടി വരുന്നു. മകളുടെ വിശപ്പടക്കാൻ അവൾ നടത്തുന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന നീക്കങ്ങളും അതിലൂടെ ആ കുടുംബം നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധികളുമാണ് സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തം.

പരമ്പരാഗത വാമ്പയർ സിനിമകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഇതിലെ 'രക്തദാഹം' അല്ലെങ്കിൽ 'വിശപ്പ്' എന്നത് ഒരു രോഗാവസ്ഥ പോലെയാണ് സംവിധായകർ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. അതിജീവനത്തിനായി മറ്റുള്ളവരെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയെ ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമായി കാണിക്കുന്നു.

മകൾക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ത്യാഗവും സഹിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്ന ഒരമ്മ, പക്ഷെ ആ സ്നേഹം അവരെ എങ്ങനെയൊക്കെ ക്രൂരയാക്കുന്നു എന്ന് ചിത്രം വരച്ചുകാട്ടുന്നു.

ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രംഗങ്ങളേക്കാൾ, മാനസികമായ ഒരു വീർപ്പുമുട്ടൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന രീതിയിലാണ് സിനിമയുടെ ആഖ്യാനം. ഒരു സാധാരണ സോഷ്യൽ ഡ്രാമയായി തുടങ്ങി, മെല്ലെ ഒരു ഡാർക്ക് ത്രില്ലറിലേക്ക് മാറുന്ന 'ബിഫോർ ദി ബോഡി' പരിചരണത്തിനും ഭയത്തിനും ഇടയിലുള്ള അതിജീവനത്തിന്റെ കഥയുമാണ്.

പിൻ കുറിപ്പ്: 2025 IFFK യിൽ ഈ ചിത്രം മികച്ച സംവിധാനത്തിനുള്ള രജത ചകോരം കരസ്ഥമാക്കി.

ടു സീസൺസ്, ടു സ്ട്രേഞ്ചേഴ്സ് (Two Seasons, Two Strangers) 2025

'സ്മോൾ, സ്ലോ ബട്ട് സ്റ്റെഡി' (Small, Slow But Steady), 'ഓൾ ദ ലോങ്ങ് നൈറ്റ്സ്' (All the Long Nights) തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾക്ക് ശേഷം ജപ്പാനീസ് സംവിധായകൻ ഷോ മിയാകി (Sho Miyake) ഒരുക്കിയ ഏറ്റവും പുതിയ ചിത്രമാണിത്. 2025-ലെ ലൊക്കാർണോ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ (Locarno Film Festival) മികച്ച ചിത്രത്തിനുള്ള ഗോൾഡൻ ലെപ്പേർഡ് (Golden Leopard) പുരസ്കാരം ഈ ചിത്രം സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.

രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ഋതുക്കളിലായി നടക്കുന്ന രണ്ട് കഥകളാണ് സിനിമയിലുള്ളത്. പ്രശസ്ത മാംഗ ആർട്ടിസ്റ്റ് യോഷിഹാരു സുഗെയുടെ (Yoshiharu Tsuge) ചെറുകഥകളെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ഇത് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്.

വേനൽക്കാലത്ത് കടൽതീരത്ത് വെച്ച് കണ്ടുമുട്ടുന്ന നാഗിസ, നാറ്റ്‌സുവോ എന്നീ രണ്ട് അപരിചിതരുടെ കഥ. മൗനവും അവ്യക്തമായ വാക്കുകളും നിറഞ്ഞ അവരുടെ കണ്ടുമുട്ടൽ, മനുഷ്യർക്കിടയിലുള്ള അകലത്തെ കാണിച്ചുതരുന്നു.

ലീ (Li) എന്ന തിരക്കഥാകൃത്താണ് ഇതിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രം, അവർ സൃഷ്ടിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളാണ് നേരത്തെ പറഞ്ഞ കടൽത്തീരത്ത് കണ്ട് മുട്ടുന്നവർ. 

എഴുത്ത് തടസ്സപ്പെട്ട ലീ, ശൈത്യകാലത്ത്

മഞ്ഞുമൂടിയ ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ സത്രത്തിൽ താമസിക്കാനെത്തുകയും അവിടുത്തെ ഉടമയായ ബെൻസോയുമായി (Benzo) സൗഹൃദത്തിലാകുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടുത്തെ ഏകാന്തതയിൽ നിന്ന് അവൾ തന്റെ സർഗാത്മകത തിരിച്ചുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

ഷോ മിയാകെയുടെ മുൻ ചിത്രങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ വളരെ ശാന്തവും ലളിതവുമായ ആഖ്യാനശൈലിയാണ് ഇതിലും ഉള്ളത്. വലിയ ട്വിസ്റ്റുകളില്ലാതെ, മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മമായ തലങ്ങളെ ചിത്രം സ്പർശിക്കുന്നു. പ്രണയമോ സൗഹൃദമോ അല്ലാത്ത, എന്നാൽ മനുഷ്യർക്ക് പരസ്പരം നൽകാൻ കഴിയുന്ന ആശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചാണ് സിനിമ സംസാരിക്കുന്നത്; ബഹളങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി, മനസ്സിന് ശാന്തത നൽകുന്ന ഒരു സിനിമാ അനുഭവം.

പിൻകുറിപ്പ്: 2025 IFFK യിൽ ഏറ്റവും മികച്ച ചിത്രത്തിനുള്ള സുവർണ്ണചകോരം ഈ സിനിമ കരസ്ഥമാക്കി.

ദ ഡോട്ടർ (The Daughter) - 2025

ഇറാനിയൻ സംവിധായകനായ പൗര്യ കകാവന്ദ് (Pourya Kakavand) രചനയും സംവിധാനവും നിർവ്വഹിച്ച 'ദ ഡോട്ടർ' മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ സങ്കീർണ്ണതകളെയും സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലെ മാതൃ-പിതൃത്വത്തെയും കുറിച്ചുള്ള വ്യത്യസ്തമായൊരു അന്വേഷണമാണ്. 

ഇറാനിലെ നിലവിലെ സാമ്പത്തിക തകർച്ചയുടെയും സാമൂഹിക സമ്മർദ്ദങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ സിനിമ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. നിമ (Nima), മഹ്‌ഷീദ് (Mahshid) എന്നീ ദമ്പതികളാണ് കഥയിലെ പ്രധാനികൾ. കുട്ടികളെ വളർത്താനുള്ള സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കണക്കിലെടുത്ത് ഭർത്താവിൻ്റെ നിർബന്ധപ്രകാരം നിമ തൻറെ മാതൃത്വസ്വപ്നങ്ങൾ തൽക്കാലത്തേക്കെങ്കിലും മാറ്റിവെക്കുന്നു.

എന്നാൽ, മാതാപിതാക്കളാകാനുള്ള ആഗ്രഹത്തെ അവർ മറ്റൊരു രീതിയിൽ സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിൽ നിന്നും സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നും രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ഒരു 'സാങ്കൽപ്പിക മകളെ' അവർ വളർത്താൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സങ്കൽപ്പലോകം അവരുടെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നുവെന്നും, യാഥാർത്ഥ്യവും സങ്കൽപ്പവും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ എങ്ങനെ മായുന്നുവെന്നുമാണ് ചിത്രം പറയുന്നത്

ഇറാനിലെ ഇന്നത്തെ സാമ്പത്തിക ചുറ്റുപാടുകൾ സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതത്തെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും എങ്ങനെ തകർക്കുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നതിനൊപ്പം

'ഇമേജിനറി പാരന്റ്ഹുഡ്' (Imaginery Parenthood) എന്ന വേറിട്ട പ്രമേയത്തിലൂടെ മാതാപിതാക്കളാകാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ തീവ്രമായ ആഗ്രഹത്തെ സംവിധായകൻ വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.

  

കടുത്ത സെൻസർഷിപ്പുകൾക്കും നിയന്ത്രണങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ഇറാനിയൻ സംവിധായകർ എങ്ങനെ സർഗ്ഗാത്മകമായി സംവദിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഈ സൈക്കോളജിക്കൽ ഡ്രാമ ശ്രേണിയിലുള്ള ഈ ചിത്രം. സങ്കൽപ്പങ്ങളെ യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ വിങ്ങലുകൾ ഈ സിനിമ പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു.